Expositie Jacintha Vetter

KEKexpo Jacintha Vetter

Biografie Jacintha Vetter/ persbericht

In 1988 studeerde ik af aan de Academie voor Beeldende Vorming te Tilburg. Het was een 5 –jarig huwelijk, want 24 uur per etmaal was je met die opleiding bezig, zowel in theorie als praktijk. Het was mijn ideaal kunstenaarschap te combineren met docentschap. Echter door toen al ingezette bezuinigingen in vakken beeldende vorming kwam daar niet veel van terecht. Na jarenlang verschillende banen ( 5! O.m. Van Abbemuseum, CKE, Heerbeeckcollege, volksuniversiteit Geldrop, Artedu etc.) gecombineerd te hebben met mijn atelier besloot ik om me om te scholen naar cultureel management. Na gewerkt te hebben voor MU en Arctic kon ik 2 reguliere baantjes realiseren bij De Overslag, kleine kunstinstelling in Eindhoven.

 Ondanks een innovatief beleid werd De Overslag helaas in de vaart der volkeren wegbezuinigd met een nieuwe cultuurnota, samengesteld met adviezen van een randstedelijke commissie en zagen wij met lede ogen hoe er een kaalslag ontstond in de Eindhovense kunst- en cultuurwereld.

Omdat mijn motivatie altijd was om mensen drempelverlagend met kunst kennis te laten maken, en ook de kunstproductie van kunst te stimuleren zette ik veel projecten op met kunsteducatie, en nam ik het initiatief tot het uitbrengen van de Kantlijn, Kunstjournaal der Zuidelijke Nederlanden.

Ik was ook oprichter én voorzitter van K9 een soort verbond tussen kleine kunst en kunstproductie-instellingen in Eindhoven die vooral knokten voor hun voortbestaan en professionele cultuurbanen in die instellingen. We beheerden het door K9 opgerichte Pokonfonds waarbij K9 instellingen een budget mochten beheren voor kunstproducties in situ. Daarbij waren aangesloten, De Overslag, de Fabriek, Beeldenstorm, WEI, Grafisch Atelier Daglicht, Flipside, Stroomhuis, TAC.

Hoewel een groot deel van mijn werkende leven tot nu toe bestond uit werken in dienst van de kunst; ben ik altijd achter de coulissen mijn eigen werk blijven maken. Ik trad alleen weinig op de voorgrond in de vorm van presentaties of exposities. Sinds 3 jaar ben ik echter mijn eigen werk (eindelijk ) op de voorgrond aan het brengen. Kek 040 waar ik sinds 2017 lid van geworden ben, heeft mij de gelegenheid geboden ook daadwerkelijk in hun projecten mijn werk te tonen aan een breed Eindhovens publiek.

De Kunsten in dienst van mij; Jacintha.

Behalve tekenen en schilderen is muziek voor mij heel belangrijk, ik speel piano en gitaar, schrijf regelmatig wat liedjes en luister veel. Ik houd van Klassiek tot alle stijlen; Satie, blues, Spaanse flamengo etc..)

Ik schrijf ook veel, over mezelf, kunsten, andermans werk of over actuele maatschappelijke ontwikkelingen. Ik heb ook Prikkel mede-opgericht een wijkblad in Tongelre.

Mijn docentschap zet ik nu in, in KUCULT, een eigen bedrijfje waarbij ik op locatie ( buiten ) en op het eigen atelier aan huis ( zelfgebouwd) aan kleine groepjes mensen basiscursussen tekenen en schilderen kan aanbieden en/of individueel kan begeleiden in hun beeldende proces.
In mijn werk staat persoonlijke belevenis centraal wat zich uit in het maken van oneindig veel kleine dagboek-achtige tekeningen. Die vormen dan weer een basis om te komen tot het uitwerken van grote(re) olieverfdoeken of installaties. Ik merk dat een aantal thema’s als een rode draad terugkomen; rouw, moederschap, natuur versus cultuur, strijd en eenzaamheid. Het vrouwbeeld in de kunsten ( ik organiseerde een Maaltijdgesprek in De Overslag over het vrouwelijke in de kunst ) Taal en (ver) beelden ( ik organiseerde “In Woord en Beeld” i.s.m. de bibliotheek Eindhoven in de hele witte dame )

PORTRETTEN;
Ik schilder veel portretten en zelfportretten; om de ander te willen vatten en definiëren en mezelf te identificeren. Hoewel een schier onmogelijke opgaaf, ik kan me niet onttrekken aan de vraag; hoe zien anderen mij? Of schilderen ligt ergens tussen iets willen vastleggen en tekenen, direct noteren. Vanuit een herinnering of gemoedstoestand. Iedere dag echter verandert de perceptie van de wereld, dus ook het schilderij of de tekening. En is het uiteindelijk altijd maar een beperkte weergave van het hier en nu van een moment, of een serie emoties. Alle verhalen die zich dan in je hoofd, tijd en ruimte hebben afgespeeld.

Ik heb al tijdens de academie periode besloten dat ik me niet wil of kan bezighouden met de mode of trends van de kunsten. Ik wil werken vanuit dat wat mij bezighoudt, en in vormen van dat wat mijn taal is.